Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2009/6272 K.2012/895

Sanığın, hırsızlığa teşebbüs suçundan yakalandığında, adli işlere ilişkin resmi belgelerin düzenlenmesi esnasında kimliği hakkında yalan beyanda bulunduğunun iddia ve kabul olunması karşısında.

765 sayılı TCK.nun 343. maddesinin ikinci fıkrası yerine, birinci fıkrası uyarınca uygulama yapılarak eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından; hükmolunan ceza miktarı itibari ile sanık hakkında karar tarihinde yürürlükte bulunan 5395 sayılı ÇKK.nun 23 ve 5728 sayılı Yasa ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının yasal ve yeterli gerekçe gösterilerek açık biçimde karar yerinde tartışılmaması sanığın daha önce kasıtlı suçtan kesinleşmiş mahkumiyetinin bulunması nedeniyle ve kimlik bilgileri kullanılan kişi araştırılarak gerçek bir kişi olduğunun belirlenmesi durumunda lehe Yasanın 5237 sayılı TCK.nun

268. maddesi delaleti ile 267. maddesi ile yapılacak karşılaştırma sonucu belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi belirtilen maddede öngörülen ceza miktarı ve aynı Yasanın 269. maddesinde öngörülen etkin pişmanlık koşullarının bulunmaması nedeniyle sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip yüklenen suçun sübutu kabul, soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı arttırıcı bir sebebin bulunmadığı, azaltıcı sebeplerin ise nitelik ve dereceleri takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, suç tarihinden önce kasıtlı suçtan kesinleşmiş mahkûmiyeti bulunması nedeniyle sanık hakkında gerek 5395 sayılı ÇKK.nun 5560 sayılı Yasa ile değişiklikten önceki hali ile 23. gerekse de 5728 sayılı Yasa ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231. maddesinin uygulanma olanağı bulunmadığı anlaşılmış,