Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2009/8437 K.2011/41

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine incelenen dosya içeriğine göre, 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 Sayılı TCK. nun 7 ve 5349 Sayılı Yasa ile değişik 5252 Sayılı Kanunun 9. madde hükümleri uyarınca, 765 ve 5237 Sayılı Yasa hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların denetime imkan verecek şekilde gösterilerek birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe yasa belirlenip sonucuna göre hüküm kurulmuş, kasıtlı suçtan mahkumiyet hükmü bulunan sanık hakkında 5728 sayılı Yasayla değişik CMK. nun 231. maddesinin uygulanma olanağının bulunmadığı anlaşılmış olduğundan sanık müdafiinin; delillerin yetersiz olduğuna ilişen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

1-Sanığın; aynı yer ve zamanda tek fiiliyle tüm şikayetçileri dolandırması nedeniyle zincirleme suç hükümlerinin uygulanması ve cezanın 765 sayılı TCK. nun 80. maddesi ile arttırılması gerektiği gözetilmeden, şikayetçi sayısınca cezalandırılmasına karar verilmesi,

2-Haksız edinilen menfaatin; günün ekonomik koşullarına, paranın satın alma gücüne ve yerleşik uygulamaya göre pek hafif kabulü ile değerin hafif kabulünde uygulanması gereken cezanın yarısından daha fazla oranda indirim yapılması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

3-Sanığın; dosyada mevcut adli sicil kaydına göre tekerrüre esas sabıkası bulunduğunun gözetilmemesi,