Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2009/9998 K.2012/918

Ret Kararı; Sanık hakkındaki sonuç hükmün CMUK.nun 305. maddesindeki kesin hüküm sınırları dahilinde kaldığından temyiz isteminin reddine.

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 13.12.2005 gün 134-163 sayılı kararında açıklandığı üzere, 647 sayılı Yasanın 4. maddesinde açıkça; “uygulamada asıl mahkumiyet, bu madde hükümlerine göre çevrilen para cezası veya tedbirdir. Bu hükmün uygulanması, kanun yollarına başvurmada engel teşkil etmez” hükmüne yer verilmiş bulunması karşısında, sanık ...'nın 765 sayılı TCK.nun 356, 59 ve 647 sayılı Yasanın 4. maddeleri uyarınca sonuç olarak 300 YTL adli para cezası ile mahkumiyetine ilişkin hükmün, temyizi mümkün bulunduğundan, usul ve yasaya aykırı bulunan 06.04.2007 gün ve 2005/15 esas, 2007/89 müteferrik sayılı sanık müdafiinin temyiz isteminin reddine dair karar kaldırılarak yapılan incelemede gereği görüşüldü:

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığın işlediği iddia olunan ''ilmühaberde sahtecilik'' suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu;

olay tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının suçun işlendiği 18.06.2001 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,