KÜNYE
11. Ceza Dairesi 2010/11587 E., 2010/10322 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 30 Eylül 2010
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Dolandırıcılık
- Hüküm
- 5237 sayılı TCK.nun 157, 62, 53, 51, 51/3.mad.10 ay hapis ve 2.160,00 YTL.apc., belirtilen sürelerde belirtilen haklardan yoksunluk, hapis cezasını erteleme, 1 yıl denetim süresi
Karar Metni
271 kelime·1 dk okuma
Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin Temmuz 2003 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine,incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafisinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:
1-Sanık hakkında yurt dışına vize almak bahanesiyle dolandırıcılık suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında;müşteki olarak dinlenen ...’ın mağdurlar ...ve ...’a ait pasaportlara vize almak üzere sanığa verdiği,sanığın mağdurlar ile herhangi bir irtibatının bulunmayıp ...’dan menfaat temin ettiği ve yargılama sırasında müşteki ...’ın 16.10.2003 tarihli dilekçesiyle “sanığın kardeşi tarafından paranın tamamının kendisine ödendiğini ve şikayetçi olmadığını” beyan etmesi ve sanığın da ödeme tarihinde tutuklu olduğunun anlaşılması karşısında, ödemenin sanığın isteği ile olup olmadığı hususunda kardeşi dinlenip olayda 5237 sayılı TCK’nın 168. maddesindeki etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığı tartışılmadan yazılı şekilde hüküm kurulması,
2-Sanık hakkında temel hürriyeti bağlayıcı cezanın asgari hadden tayin edilmesine karşın gerekçe gösterilmeden adli para cezasının asgari hadden uzaklaşılarak belirlenmesi suretiyle çelişkiye düşülmesi,
3-Kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 53/4. maddesi uyarınca anılan yasanın 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarına hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,
4-Adli Emanetin 2003/5727 sırasında kayıtlı ve mağdurlara ait pasaportların iadesi yerine dosyada delil olarak saklanmasına karar verilmesi,
Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2010/11587, K. 2010/10322, 30 Eylül 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama