KÜNYE
11. Ceza Dairesi 2010/12119 E., 2013/1775 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 6 Şubat 2013
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Resmi belgede sahtecilik
- Hüküm
- 6 kez 5237 sayılı TCK'nun 204/1, 62, 53. maddeleri gereğince 6 kez 1 yıl 8 ay hapis cezası ve belirtilen sürelerde belirtilen haklardan yoksun bırakılma
Karar Metni
287 kelime·1 dk okuma
1- Silah kaçakçılığı suçlamasıyla sanığın ikametgahında yapılan aramada katılan ve mağdurlara ait sahte mermi satın alma belgelerinin ele geçirildiği iddiasıyla açılan kamu davasında dosyada mevcut ekspertiz raporunda bahse konu belgelerin orijinal birer belge olmayıp, orijinal belgelerden renkli kopya yoluyla çoğaltıldıklarının bildirilmesine göre;
gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi açısından, suça konu sahte mermi satın alma belgeleriyle ilgili kurumda işlem yaptırılmak istendiğinde anılan belgelerin orijinal belgelerden renkli kopya yoluyla çoğaltılmaları ve gerçek belgeler ile daha önce işlem yaptırılmış olma olanağının bulunması nedeniyle ilgili kurumdan bu belgelerin asılları ile daha önce işlem yaptırılıp yaptırılmadığı sorulup, işlem yapıldığının tespiti halinde bu belgelerin hukuki sonuç doğurmaya elverişli bulunup bulunmadıkları saptanıp, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini yerine yazılı şekilde hüküm kurulması,
2-Kabule göre de;
5237 sayılı TCK'nun 43. maddesinin, 765 sayılı TCK'nun 80. maddesinden farklı olarak; “Bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi durumunda ya da aynı suçun birden fazla kişiye karşı tek bir fiille işlenmesi” durumunda zincirleme suç hükümlerinin uygulanması mümkün olup, somut olayda suça konu sahte mermi satın alma belgelerinin ne zaman düzenlendikleri araştırılıp, sonucuna göre 5237 sayılı TCK'nun 43. maddesinin, uygulanma olanağının bulunup bulunmadığı belirlenmeden, eksik soruşturmayla her bir belge ayrı suç kabul edilmek suretiyle mahkumiyet hükmü kurulması,
Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2010/12119, K. 2013/1775, 6 Şubat 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama