Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2010/12221 K.2011/2140

Mahkemenin 15.10.2007 tarihli uyarlama kararının temyize tabi olduğu ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.02.2007 gün 5/46-39 sayılı kararında da açıklandığı üzere, mahkemece 5271 sayılı CMUK. nun 232/6 maddesi uyarınca başvurulması olanaklı yasa yolunun, süresinin, başvuru yapılacak merci ile başvuru şeklinin hiçbir kuşkuya yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi zorunlu olup;yoklukta verilen hükümde “başvuru mercii,yasa yolu ile sürenin başlangıcının” gösterilmemesi nedeniyle temyiz süresinin işlediğinden söz edilemeyeceği cihetle,hükümlü müdafiinin 01.07.2008 tarihli “bozma” talepli dilekçesinin temyiz dilekçesi, hükmü de yasal sürede temyiz ettiğinin kabulü gerektiği anlaşılmakla incelenip gereği görüşüldü:

5252 Sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddesi uyarınca eylemin, tartışmasız olarak suç olmaktan çıkarılması, ceza sorumluluğun kaldırılması veya belirlenen cezanın bir değerlendirme ve takdir gerektirmemesi hallerinde dosya üzerinde,

mahkemece bir değerlendirme yapılarak suçun unsurlarının tayini takdir hakkı kullanılarak cezanın belirlenmesi veya kişiselleştirilmesinin gerektiği durumlarda ise davaya katılan veya şikayetçiye de haber verilerek duruşma açılıp sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinden 5252 Sayılı Yasanın 9. maddesinin 1.fıkrası uyarınca usulüne uygun şekilde duruşma açılıp anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca da hükümlünün 765 Sayılı TCK.nun 342/1 ve 59. maddeleri gereğince cezalandırılmasına ilişkin kesinleşmiş mahkumiyet hükmü ile sonradan 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 Sayılı Yasanın temel cezanın tayini ile bireyselleştirilmesine ilişkin tüm

hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların denetime imkan verecek şekilde gösterilip birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe yasa belirlenip sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, duruşma açılmaksızın takdir hakkı da kullanılmak suretiyle yazılı şekilde dosya üzerinde karar verilmesi,