KÜNYE
11. Ceza Dairesi 2010/12241 E., 2010/13287 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 25 Kasım 2010
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Başkasına ait banka veya kredi kartının kullanılması suretiyle yarar sağlama
- Hüküm
- 5237 Sayılı TCK:nun 245/1 ve 52/2 mad göre 4 yıl hpc ve 2.000 YTL apc,
Karar Metni
271 kelime·1 dk okuma
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 12.12.2006 gün ve 301/296 sayılı kararında da açıklandığı üzere; “belli hakları kullanmaktan yoksun bırakılma” başlığı altında yeni sistemde güvenlik tedbiri olarak düzenlenmiş bulunan ve hapis cezasına mahkûmiyetin yasal sonucu olan hak mahrumiyetleri kararda gösterilmemiş olsa bile kazanılmış hakka konu olamayacağından, 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin, bozma sonrası Mahkemesince, aksi takdirde infaz sırasında dikkate alınması mümkün görülmüştür.
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın lehe yasa hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:
1-Sanığın haksız olarak ele geçirdiği şikayetçinin farklı bankalara ait olan 2 adet gerçek kredi kartı ile değişik zamanlarda banka ATM’lerinden para çektiğinin anlaşılmış olması karşısında; sanığa yüklenen 5237 sayılı TCK.nun 245/1. maddesinde öngörülen “banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması” suçundan verilen cezanın zincirleme suç hükümleri gereğince arttırılması gerektiğinin gözetilmemesi
2-5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 108/2. maddesi gereğince, tekerrür nedeniyle koşullu salıverilme süresine eklenecek miktar, tekerrüre esas alınan cezanın en ağırından fazla olamayacağından infazda tereddüde neden olunmaması için hükümde gösterilen ilamlardaki cezalardan hangisinin tekerrüre esas alındığının belirtilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2010/12241, K. 2010/13287, 25 Kasım 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama