Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2010/1279 K.2010/12787

1-)Hükümlü ...’ın, mahkumiyetine ilişkin 22.03.2005 gün ve 2004/32 Esas, 2005/56 karar sayılı hüküm temyiz edilmeksizin kesinleştiğinden hükümlü sıfatını aldığı, diğer sanık ... müdafiince süresinde yapılan temyizi nedeniyle adı geçen sanık yönünden hükmün henüz kesinleşmediği ve hükümlü yönünden farklı bir yargılama usulü olan uyarlama yargılamasının yapılması gerektiği, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18.09.2007 gün 125-186 sayılı kararında da açıklandığı üzere, sanık ile hükümlünün bir arada yargılanamayacağı gözetilmeden,

hükümlü ...'ın da sanık olarak kabulüyle yargılamaya devam olunarak yeniden mahkûmiyet hükmü kurulması yok hükmünde olup, yok hükmündeki kararın temyiz olanağı bulunmadığından adı geçen hükümlü müdafiinin vaki temyiz isteminin 5320 Sayılı Yasanın 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUY.nın 317.maddesi uyarınca REDDİNE,

2-)Sanık ... müdafiinin temyizlerine gelince;

Suça konu kredi kartının Düzce,Bolu ve Gümüşova illerinde kullanıldığından bahisle evrakın Çubuk C.Başsavcılığı tarafından tefrik edilerek suç yerlerine göre yetkili C.Başsavcılıklarına gönderildiği ve davalar açıldığı anlaşılmakla, ilgili mahkemelerdeki dava dosyalarının akıbetlerinin araştırılıp olanak bulunması halinde anılan davaların birleştirilmesi aksi halde dosyaların celbi ile özetlerinin duruşma tutanağına geçirilmesi, bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı birer suretinin dosyaya intikali sağlanıp, zincirleme suç hükümleri bakımından toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilip aynısuç işleme kararı tartışılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun taktir ve tayini gerekirken eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verilmesi,

3-)Kabule göre de;

a) 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9/3. maddesi uyarınca sanığın sübuta eren, sahte kredi kartıyla alışveriş yapıp haksız menfaat sağlama eyleminin, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren ve “banka ve kredi kartlarının kötüye kullanılması” suçu olarak düzenlenen 5237 sayılı TCK.nun 245/3. maddesi ile suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK.nun 504/3, 522. maddeleri uygulanarak bulunacak sonuçların karşılaştırılması suretiyle lehe yasanın tespiti gerekirken yazılı şekilde 5237 sayılı Yasanın 158/1-f maddesi ile karşılaştırılma yapılması, yasaya aykırı,

b)Hükümden sonra, 08.02.2008 günlü 26781 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren ve sanığın lehine sonuç doğuran 5728 sayılı Yasanın 562. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK.nun 231. ve TCK. nun 7/2. maddeleri gereğince, sanık hakkında “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının” takdir ve değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,