Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2010/13472 K.2012/3948

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine incelenen dosya içeriğine göre sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine: ancak;

Hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak, 5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin 1. fıkrasının c bendinde yer alan, sanıkların kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerine ilişkin haklardan "koşullu salıverilme tarihine kadar" yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerekirken infazda tereddüt yaratacak şekilde "velayet vesayet kayyımlık haklarından yoksunluğun şartla tahliye süresi sonuna kadar sürdürülmesine" denilmek suretiyle 5237 sayılı TCK'nun 53/3. maddesine aykırı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasındaki TCK'nun 53/1. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısmın çıkartılarak yerine ''5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yer alan kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerine ilişkin haklardan koşullu salıverilme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmalarına'' ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün istem gibi DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21.03.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.