Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2010/14946 K.2013/151

Sanık hakkında sübut bulan eylemi nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 342/1. maddesinde öngörülen cezanın üst sınırı itibariyle, 5237 sayılı TCK'nun 204/1. maddesine göre hükmolunacak cezadan daha fazla cezaya hükmolunması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

Sanığın suça konu suça konu senetleri aynı anda icra takibine koyup kullandığı anlaşılmasına göre. 5237 sayılı TCK’nun 43. maddesinde, 765 sayılı TCK’nun 80.maddesinden farklı olarak "değişik zamanlarda" denilmesi karşısında aynı anda işlenen eylemlerde zincirleme suça ilişkin hükümlerinin uygulanma olanağı bulunmadığından, 5237 sayılı yasa hükümleri lehe olduğu halde, 765 sayılı TCK’nun 342/1, 80, 31. maddeleri ile hüküm kurulması yasaya aykırı ise de;

yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından 765 sayılı Yasaya göre kurulan mahkumiyet hükmü çıkarılarak yerine; lehe yasanın belirlenmesi sırasında yapılan uygulamalı karşılaştırmaya göre sanığın "resmi belgede sahtecilik” suçundan lehe olan 5237 sayılı TCK’nun 204/1. maddesi uyarınca 3 yıl hapis cezasıyla cezalandırılmasına,