KÜNYE
11. Ceza Dairesi 2010/15178 E., 2013/3948 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 11 Mart 2013
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Resmi belgede sahtecilik
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
306 kelime·2 dk okuma
Adli sicil kaydına göre tekerrüre esas geçmiş hükümlülüğü bulunan sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmaması isabetsizliği aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış, suça konu motorlu araç trafik ve tescil belgeleri ile plakaları duruşmada inceleyerek iğfal kabiliyetinin bulunduğunu kabul eden mahkemenin takdir ve uygulamasında bir isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.
Daha önce kasıtlı suçtan mahkûmiyeti bulunması ve hükmolunan ceza miktarı nedeniyle 5728 sayılı Yasa ile değişik CMK'nun 231. maddesinin uygulanması olanağı bulunmayan sanık hakkında yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine; ancak:
Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 08.06.2010 gün ve 98/143 sayılı ve Dairemizin benzer bir çok kararlarında açıklandığı üzere, 5237 sayılı TCK.nun 43. maddesinin uygulanabilmesi için “bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi” gerektiği, somut olayda, sahte motorlu araç trafik, tescil belgeleri ile plakaların aynı anda ele geçirildiği,
dosya kapsamına göre de bu belgelerin farklı zamanlarda düzenlendiğine dair kesin delil bulunmayıp TCK.nun 43/1. maddesi uyarınca fiilin aynı anda işlendiğinin kabul edilmesi gerekliliği karşısında, zincirleme suç hükümlerinin uygulanamayacağı, eylemin kül halinde 5237 sayılı TCY.nın 204/1. maddesinde öngörülen resmi belgede sahtecilik suçunu oluşturacağı gözetilmeden, suçun zincirleme şekilde işlendiğinin kabulü ile cezanın aynı Yasanın 43. maddesi uyarınca artırılması suretiyle fazla ceza tayini,
Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2010/15178, K. 2013/3948, 11 Mart 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama