KÜNYE
6. Ceza Dairesi 2010/15738 E., 2013/4027 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 6 Mart 2013
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Hükümlü
- ...
- Suç
- Hırsızlık
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
261 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-5237 sayılı TCK'nın 7/2 ve 5252 sayılı Yasanın 9/3.maddesi uyarınca, hükümlü yararına olan hüküm önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı ve 5237 sayılı TCK'nın 141 ve 142.maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı Yasada yer alan suçun ögelerinin farklı olduğu gözetilip.
5237 sayılı Yasa uyarınca hükümlüye verilmesi gerekli ceza miktarı, uygulanacak yasa maddeleri, artırım ve indirim oranlarıyla birlikte denetime olanak verecek biçimde gösterilmeden, 765 sayılı Yasanın hükümlü lehine olduğu kabul edilip; hükümlünün, gece vakti katılanın, sabitlenmemiş şekilde ön tekeri kilitli vaziyetteki motorsikletinin kilidini kesip ittirmek suretiyle çalıştırarak çaldığı motoru suç arkadaşı ...'ye vermesinden sonra hazırlık aşamasında başka suçtan yakalanan ...'nin, motorsikletin plakası ve plaketi eksik şekilde sattığı kişiyi göstermek suretiyle katılana kısmi iadeyi sağladığının anlaşılması karşısında;
hükümlünün eyleminin 765 sayılı TCK'nın 491/ilk, 81/2.maddeleriyle 5237 sayılı TCK'nın 141/1, 143.maddelerinde öngörülen suçu oluşturup, belirtilen suçlardan verilmesi gerekli ceza belirlenmeden ve kısmi iadeye nedeniyle 5237 sayılı Yasa'nın 168/4.maddesinin uygulama koşulları araştırılıp cezadan indirim yapılıp yapılmayacağı araştırılmadan, yazılı biçimde uygulama yapılması,
2-Hükümlünün cezasından 765 sayılı Yasanın 81/2.maddesi gereği tekerrür nedeniyle artırım yapılırken, tekerrüre esas alınan ilamın denetime olanak sağlaması açısından hüküm fıkrasında gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2010/15738, K. 2013/4027, 6 Mart 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama