KÜNYE
6. Ceza Dairesi 2010/16094 E., 2013/4142 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 7 Mart 2013
- Mahkemesi
- Çocuk Mahkemesi
- Suçlar
- Hırsızlık, mala zarar verme, işyeri dokunulmazlığını bozma
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
280 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
I-Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde,
5275 sayılı Yasanın 122. maddesi ile 647 sayılı Yasanın yürürlükten kaldırılmış olması ve hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCY.nın 50/5. maddesinde öngörülen düzenlemeye göre, hükmolunan cezanın tür ve miktarı bakımından, 5219 sayılı Yasa ile değişik 1412 sayılı CMUK.nun 305/1. maddesi gereğince hükmün temyizi olanaklı bulunmayıp kesin nitelikte olduğundan, sanık ... savunmanının temyiz isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,
II-Sanık hakkında işyeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde,
Sanığa yüklenen ve 5237 sayılı TCY.nın 116/2-4. maddesine uyan suçun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı Yasanın 66/1-e, 66/2-4 ve 67/4. maddelerinde öngörülen 4 yıllık dava zamanaşımının karar tarihi olan 14.09.2007 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,
III-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesine gelince,
5337 sayılı TCY’nın 143. maddesinin, 35. maddesinden sonra uygulanması suretiyle aynı yasanın 61/5. maddesine aykırı davranılması sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2010/16094, K. 2013/4142, 7 Mart 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama