Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2010/15427 K.2012/15879

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca lehe yasa belirlenirken suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK ile 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK’nun ilgili tüm hükümleri ayrı ayrı uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılmasında, temel cezanın asgari hadden uygulanması nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 339/1, 59/2 ve 5237 sayılı TCK'nun 204/2, 62/1. maddeleri gereğince hükmolunan sonuç cezalar eşit ise de; 5237 sayılı TCK'nun uygulanması durumunda hapis cezasına mahkumiyetin doğal sonucu olarak anılan Yasanın 53. maddesindeki hak yoksunluğunun da uygulanması gerekeceğinden 5237 sayılı TCK'nun aleyhe olduğu gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı ise de; yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından ilk paragraftaki “5237 sayılı TCK.nun 204/2. madde ve fıkrası gereğince (5237 sayılı TCK.nun 7/2. madde ve fıkrası da nazara alınarak)" ; ikinci paragraftaki "5237 sayılı TCK.nun 62/1. madde ve fıkrası" ibareleri ile 53. maddenin uygulanmasına ilişkin bölümlerin çıkartılarak yerlerine sırasıyla “765 sayılı TCK.nun 339/1. maddesi gereğince” ve " 765 sayılı TCK.nun 59/2. madde" ibareleri yazılmak suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25.09.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.