Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2010/15535 K.2012/4370

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine,incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

1-01.06.2005 günü yürürlüğe giren 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca olay tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı Türk Ceza Kanunu ile sonradan yürürlüğe giren 5237 sayılı Kanun hükümleri olaya uygulanarak bulunacak sonuç cezaların karşılaştırılması suretiyle lehe olan hükmün belirlenmesi gerekirken, ne şekilde uygulama yapıldığı denetime olanak verecek şekilde kararda gösterilmeden, 5237 sayılı Yasanın sanık lehine olduğundan bahisle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre:

2-5237 sayılı TCK.nun 43. maddesinin uygulanabilmesi için “bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi” gerektiği, aksi halde suçun, aynı anda bir kişiye karşı birden fazla işlenmesi halinde zincirleme suçun da gerçekleşmeyeceği cihetle; 21.03.2005 tarihinde aynı adrese bağlatılan iki ayrı telefon için düzenlenen belgelerin aynı anda düzenlenip düzenlenmediği tartışılmadan teselsül hükümlerinin uygulanması,

3-Tekerrüre esas alınan Kütahya 2. Asliye Ceza Mahkemesine ait ilamın kesinleşme tarihinin 10.07.2006 olup inceleme konusu suçun ise 21.03.2005 tarihinde işlenmesi nedeniyle sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 58. maddesindeki tekerrür hükümlerinin uygulanma koşulunun gerçekleşmediği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,