Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2010/15860 K.2013/646

Sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan hükümde, 5237 sayılı TCK'nun alt ve üst sınırı ile sonuç ceza bakımından lehe olacağından bahsedilerek 5237 sayılı TCK uyarınca sanığın cezalandırılması yoluna gidildiği, sanık hakkında 5252 sayılı Kanunun 9/3. maddesi uyarınca ayrıntılı somut karşılaştırma yapılmamışsa da, adli sicil kaydına göre Antalya 2 Asliye Ceza Mahkemesinin 04.07.2000 gün, 1999/361 esas ve 2000/964 sayılı ilamı nedeniyle; 765 sayılı Yasa ile yapılacak uygulamada cezanın artırılmasını öngören aynı Yasanın 8/1. maddesindeki tekerrür hükümlerinin de uygulanması gerektiği ve anılan Yasaya göre yapılacak uygulamanın açıkça sanığın aleyhine olduğu anlaşıldığından tebliğnamedeki bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, yüklenen suçun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, hükmün açıklanmasının geri bırakılmama nedenleri gösterilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanığın bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 15.01.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.