Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2010/1627 K.2010/12053

Sanıkların, haksız olarak ele geçirdikleri kredi kartıyla değişik işyerlerinden alışveriş yapıp haksız menfaat sağlama eylemlerinin suç tarihinde yürürlükte olan 765 sayılı TCK. nun 504/3,80. maddeleri ile 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK. nun 245/1,43. maddelerinde düzenlenen "banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması" suçunu oluşturacağı 5252 Sayılı Kanunun 9/3. maddesi uyarınca bu maddeler ile uygulama yapılarak ortaya çıkan sonuçların karşılaştırılması suretiyle lehe yasanın belirlenmesi gerekirken 5237 sayılı yasanın 158/1-f maddesi ile karşılaştırma yapılarak hüküm kurulması, TCK.nun 245/1, 43.maddeleri açıkça sanıklar aleyhine olduğundan bozma nedeni yapılmamıştır.

Hükmolunan ceza miktarı itibariyle haklarında 5728 sayılı Yasa ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231. maddesinin uygulanma olanağı bulunmayan sanıklar hakkında yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanıklar müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

5237 Sayılı TCK'nun 158/1-f maddesi ile hükmolunan hürriyeti bağlayıcı ceza alt sınırdan tayin edildiği halde adli para cezasına esas alınan gün sayısının ayrı bir gerekçe gösterilmeksizin alt sınırdan uzaklaşılarak tayin edilmesi suretiyle sanıklara fazla adli para cezası verilmesi yasaya aykırı ise de;