Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2010/16414 K.2012/2088

Her takvim yılı içerisinde işlenen sahte fatura düzenlemek fiillerinin zincirleme biçimde ayrı suçları oluşturduğunu, düzenlenen fatura sayısı ve miktarına göre de temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak tayini gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin eksik soruşturma ve inceleme sonucu karar verildiğine ilişen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

213 sayılı Vergi Usul Yasasının 359/b-1 maddesi uyarınca tayin olunan temel hürriyeti bağlayıcı cezadan 765 sayılı TCK.nun 59/2 ve 5237 sayılı TCK.nun 62. maddeleri uyarınca yapılan indirimler üzerine hükmolunan sonuç cezalar eşit ise de; 5237 sayılı TCK.nun uygulanması durumunda kararda gösterilmemiş ve ceza ertelenmiş olsa dahi uzun süreli hapis cezasına mahkûmiyetin kanuni sonucu olarak anılan Yasanın 53. maddesindeki hak yoksunluğunun uygulanması gerektiği ve 647 sayılı Yasanın 6 ile 765 sayılı TCK.nun 95/2. maddeleri uyarınca deneme süresi içerisinde suç işlenmemesi halinde “cezası tecil edilmiş olan mahkûmiyetin esasen vaki olmamış sayılacağı” nazara alındığında 5237 sayılı TCK.nun aleyhe olduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,