KÜNYE
11. Ceza Dairesi 2010/16767 E., 2013/311 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 10 Ocak 2013
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Resmi belgede sahtecilik
- Hüküm
- 5237 sayılı Yasa 204/1, 53/1. maddeleri gereğince 3 yıl hapis cezası, güvenlik tedbiri.
Karar Metni
262 kelime·1 dk okuma
Tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında TCK'nun 58. maddesinin uygulanmaması isabetsizliği karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
1- Sanığın... adına düzenlenmiş nüfus cüzdanını kullanmak suretiyle resmi belgede sahtecilik suçunu işlediğinden bahisle cezalandırılması talebiyle açılan kamu davasında; sanığın, Kartal Otogarında yerde bulduğu nüfus cüzdanındaki fotoğrafı çıkarıp kendi fotoğrafını yapıştırdığını savunması, soruşturma aşamasında alınan bilirkişi raporunda, sahteliğin ilk nazarda ve kolaylıkla fark edilemeyecek nitelikte olduğunun belirtilmesine rağmen belgede ve fotoğraf üzerinde soğuk mühür izinin bulunup bulunmadığından bahsedilmemesi, gerekçeli kararda aldatma kabiliyetinin tartışılmaması karşısında;
belgelerde sahtecilik suçlarında aldatma yeteneğinin bulunup bulunmadığının takdiri mahkemeye ait olduğu cihetle, emanette kayıtlı nüfus cüzdanı getirtilip incelenmek suretiyle özelliklerinin duruşma tutanağına yazılması, gerekçeli kararda aldatma kabiliyetine haiz olup olmadığının tartışılması ve denetime olanak verecek şekilde dosya arasında bulundurulması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,
Kabule göre de;
2- Sanık hakkında hükmolunacak temel ceza 5237 sayılı TCK'nun 61. maddesinde belirtilen hususlar göz önünde bulundurularak ve somut gerekçeler belirtilmek suretiyle belirlenmesi gerekirken, hukuki dayanaktan yoksun şekilde sadece “takdiren" denilmek suretiyle alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayin edilmesi,
3- 5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca aynı maddenin 1. fıkrasının c bendinde yer alan hak yoksunluğunun sanığın kendi alt soyu üzerindeki yetkileri açısından koşullu salıverilmeye kadar uygulanabileceğinin gözetilmemesi,
Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2010/16767, K. 2013/311, 10 Ocak 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama