KÜNYE
11. Ceza Dairesi 2010/16843 E., 2012/10091 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 30 Mayıs 2012
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Resmi belgede sahtecilik, dolandırıcılık
- Hüküm
- TCK.nun 204/2, 62, 53. maddelerince 2 yıl 6 ay hapis cezası ve güvenlik tedbiri uygulaması
Karar Metni
565 kelime·3 dk okuma
TCK.nun 158/1-e, 168/2, 62, 52, CMK.nun 231/5. maddelerince 1 yıl 3 ay hapis cezası, 4.000 YTL apc, hükmün açıklanmasının geri bırakılması
I-Dolandırıcılık suçundan kurulan hükme yönelen temyiz itirazının incelenmesinde; Vezirköprü Ağır Ceza Mahkemesinden verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı CMK.nun 231/12. maddesine göre itiraza tabi olup sanık müdafiinin Amasya Ağır Ceza Mahkemesi nezdinde hem itirazda bulunup hemde temyiz yasa yoluna da başvurduğu, itiraz üzerine merciince bu başvurunun incelenip reddine karar verildiğinin anlaşılması karşısında; sanık müdafiinin vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK'nun 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE, II-Sahtecilik suçundan kurulan hükme yönelen temyiz itirazlarına gelince:
Suç tarihlerinde Vezirköprü Nüfus Müdürü olarak görev yapan sanığın Göl Kasabası ve Narlısaray Beldesi dışındaki 137 köye gitmediği halde gitmiş gibi yurt içi geçici görev yolluğu bildirimi düzenleyip 1.391,00 TL harcırahı fazladan aldığı iddia ve kabul olunarak resmi belgede sahtecilik suçundan mahkumiyetine karar verilmiş ise de;
sanığın aşamalarda ısrarlı ve tutarlı savunmalarında İlçeye yeni atandığını, ilk defa müdürlük görevi ifa ettiğini, Dairede hiçbir malzemenin bulunmadığını, Bakanlıktan ödenek talep etmesine karşın gönderilmediğini, bilgisayar, yazıcı gibi malzeme bulunmadığını, banko olmadığından vatandaşın çalıştıkları bölüme girip kendilerinin çalışamaz hale geldiğini, hizmetlerin yürütülmesi için gerekli malzemeleri alıp işleri yaptırdığını, faturaları alıp bedellerini kendi cebinden karşıladığını, kendisi hakkında ihbarda bulunan veri hazırlama işletmeni hakkında soruşturma açılıp teftiş raporu düzenlendiğini,
kendisinin de teftiş raporundaki tavsiyeler doğrultusunda eksiklikleri ikmal ettiğini, iddia konusu köylerin evlendirme defterlerini muhtarlardan isteyip makamında denetimlerini yapıp denetim raporlarını düzenlediğini, daha önce mutemetlik görevi yapmadığından geçici görev yolluğunun ne şekilde düzenlenmesi gerektiği konusunda yeterli bilgisinin bulunmadığını, yeni müdür olduğu için daha önce
müdürlük görevi yapan meslektaşlarına sorduğunda denetim ücretinin alınması için mahalline bizzat gitmeye gerek olmadığını söylediklerinden geçici görev yolluğu düzenleyerek cebinden ödemelerini yaptığı masrafların bedellerini bu şekilde tahsil ettiğini, sahtecilik yapmak ve menfaat sağlamak kastının bulunmadığını savunmasına,
denetim raporlarına konu köy muhtarlarının da aşamalarda savunmayı doğrulayıp gerçekte denetimlerin yapıldığını beyan etmelerine, iddia konusu köylere ilişkin evlenme defterlerinin denetim raporları ile Nüfus Müdürlüğü adına yazıcı, otomatik kaşe, bilgisayar masası, banko ve bölme duvar bedellerine ilişkin faturaların dosya arasında bulunmasına, İçişleri Bakanlığı Nüfus ve Vatandaşlık İşleri Genel Müdürlüğü’nün 09.04.2008 gün ve 87 sayılı cevabi yazısında İlçe Nüfus Müdürleri’nin 3 yılda bir Kaymakamlıktan onay alarak evlendirme memurluklarını denetleme görevinin bulunduğunun belirtilmesine,
Vezirköprü Kaymakamlığı’nın 03.05.2005 gün ve 340-2005 sayılı oluruna dayanarak denetim görevini yerine getirdiğinin, idarece düzenlenen soruşturma raporunda da sanığın dairenin ihtiyaçları için kendi cebinden 1.500 TL lik harcama yaptığının ibraz edilen fatura onaylı suretlerinden anlaşılıp, fatura konusu malzemelerin tümünün dairenin ihtiyaçlarına sarfedildiğinin, sanığın iyiniyetli olarak yasa ve yöntem dışına çıkarak işlem yaptığının saptandığının belirtilmesine,
anılan yöntemle alınan paraların kovuşturma aşamasında sanık tarafından faiziyle birlikte iade edilip, bu şekilde Nüfus Müdürlüğü’nün ihtiyaçları için sanık tarafından yapılan harcamaların bizzat sanık tarafından karşılanmış olup 5237 sayılı TCK.nun 257.maddesi kapsamında da kişilerin ve kamunun bir zararı olmadığı gibi, kişilere haksız bir kazançda sağlandığı sonuçta yasa ve yöntem dışına çıkarak çalıştığı kurumun zaruri ihtiyaçlarını karşılayan sanığın eyleminde suç işleme kastı bulunmayıp, disiplin suçu niteliğinde olacağı gözetilmeden ve yeterli gerekçe de gösterilmeden yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,
Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2010/16843, K. 2012/10091, 30 Mayıs 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama