Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2010/17145 K.2011/1769

2-TCY 204/1, mad. Uyarınca 2 yıl hpc 3-TCY 207/1,43 mad göre 1 yıl 3 ay hpc 4-Temyiz isteminin reddi.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 20.02.2007 gün, 46/39 ve 29.05.2007 gün, 114/113 sayılı kararlarında da açıklandığı üzere, 5271 sayılı CMK.nun 232. maddesinin 6. fıkrası uyarınca, hüküm fıkrasında kanun yollarına başvurma olanağı bulunup bulunmadığı, başvuru olanağı varsa süresi ve merciinin tereddüte yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesinin gerektiği, aynı Kanunun 34. maddesinin 2. fıkrasında da, kararlarda başvurulabilecek kanun yolu, süresi, mercii ve şekillerinin (kuşkuya yer bırakmayacak şekilde) gösterilmesinin zorunlu olduğu,

yerel mahkeme kararında ise, sanığın yokluğunda verilen hükme yönelik kanun yoluna başvuru süresinin, “tefhim tarihinden itibaren” başlayacağı belirtilerek tereddüde yer bırakacak şekilde gösterildiği anlaşıldığından, sanığın, 05.03.2010 havale tarihli dilekçesi ile yaptığı temyiz başvurusunun süresinde olduğu kabul edilip Mahkemenin 17.03.2010 gün ve 73/149 sayılı temyiz talebinin reddi kararı kaldırılarak yapılan incelemede;

Davanın görüldüğü yer mahkemesinin yargı çevresi içinde, aynı suçtan tutuklu bulunup 20.10.2008 günlü oturumda tahliyesine karar verilen ancak başka suçlardan tutuklu bulunduğu anlaşılan sanığın, sonraki ve 17.06.2009 günlü son oturumlarda başka suçlardan tutukluluk halinin devamının tespiti halinde bizzat duruşmalarda hazır bulundurulması sağlanıp hükmün yüzüne karşı verilmesi gerektiği gözetilmeden bu husus araştırılmayarak 5271 sayılı CMK.nun 196. maddesine aykırı şekilde yokluğunda karar verilmek suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,