KÜNYE
11. Ceza Dairesi 2010/17318 E., 2011/1503 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 17 Mart 2011
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Kanun dışı yakalama veya tutuklama nedeniyle tazminat
- Hüküm
- Maddi ve manevi tazminat talebinin reddine
Karar Metni
263 kelime·1 dk okuma
Davalı idare vekili 21.04.2010 hakim havale tarihli dilekçe ile temyiz isteminden vazgeçtiğinden davacının temyiz talebine has’ren yapılan incelemede gereği görüşüldü:
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre davacının bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:
Davacının 24.000.lira maddi tazminat ile birlikte 50.000.lira manevi tazminat isteminde bulunduğu,karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT.nin 10.maddesi hükmü gereği manevi tazminat davasının maddi tazminat talebiyle birlikte açılması halinde anılan maddenin 4.fıkrası gereğince vekalet ücretine ayrı hükmolunacağı ve 3.fıkrası gereği talebin tümden reddi halinde tarifenin 2.kısmının 2.bölümündeki maktu vekalet ücretini geçemeyeceği,tarifenin 12.maddesi gereği de maddi tazminattan dolayı maktu vekalet ücretinden az olmamak üzere 3.kısmına göre nisbi vekalet ücretine hükmolunacağı gözetilmeden yazılı şekilde talep konusu maddi ve manevi tazminatın toplamı olan 74.000.lira üzerinden nisbi vekalet ücreti taktiri suretiyle fazla vekalet ücretine hükmolunması,
Yasaya aykırı ise de, yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasında yer alan davalı yararına vekalet ücreti ile ilgili paragraf çıkartılarak yerine “Davalı Hazine kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden reddedilen 50.000.lira manevi tazminat talebi üzerinden karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT.nin 10.maddesi hükmü gereği belirlenen 2.000. lira ve
Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2010/17318, K. 2011/1503, 17 Mart 2011 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama