Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2010/2203 K.2012/17554

I-Sanık hakkında "yalan beyanda bulunmak" suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanığa takdir ve tayin olunan 1.800,00 TL adli para cezasının miktarı itibariyle karar tarihinde yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 21.07.2004 gün ve 5219 sayılı Kanunla değişik 305/1. maddesi gereğince kesin olup temyizi mümkün bulunmadığından, sanık müdafiinin vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince REDDİNE,

II-Cumhuriyet savcısının sanık hakkında "resmi belgede sahtecilik ve yalan beyanda bulunmak", sanık müdafiinin resmi belgede sahtecilik suçlarından kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 04.10.1993 gün ve 187/227 sayılı kararında açıkladığı üzere tür ve miktarı itibariyle kesin olan kararların suç vasfına yönelik temyizi halinde Yargıtay’ca inceleme yapılmasının olanaklı bulunduğu cihetle, Cumhuriyet savcısının 23.10.2007 tarihli temyizinin de suç vasfına yönelik olduğunun kabulü ile yapılan incelemede;

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre Cumhuriyet savcısının ve sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın muhtarlıktan temin ettiği sahte nüfus cüzdanı talep belgesi ile nüfus müdürlüğünden sahte nüfus cüzdanı almaktan ibaret eylemlerinin bir bütün halinde zincirleme olarak işlenen resmi belgede sahtecilik suçunu oluşturacağı gözetilmeyerek yazılı şekilde hem resmi belgede sahtecilik hem de memura yalan beyanda bulunmak suçlarından ayrı ayrı mahkumiyetine hükmolunması,