Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2010/2730 K.2010/10510

Dolandırıcılık suçundan sanık ...'in 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 503/ilk (7'şer kez), 71, 72. maddeleri gereğince 7 yıl 7 ay hapis ve 2.154.515 000 Türk lirası ağır para cezası ile cezalandırılmasına dair İstanbul 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 07/10/2004 tarihli ve 2002/214 esas, sayılı kararının infazı sırasında, 01/06/2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun lehe hükümlerinin uygulanması talebi üzerine, sanığın anılan Kanun'un 157, 52. (7'şer kez) maddeleri gereğince toplam 7 yıl hapis ve 1.820 yeni Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin aynı Mahkemenin 29/07/2005 tarihli ve esas, sayılı ek kararın tüm dosya kapsamına göre;

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 7/2. maddesi ile 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 9/3. maddesindeki "Lehe olan hüküm, önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak, ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenir," şeklindeki düzenleme ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 27/12/2005 tarihli ve 2005/3-162-173 sayılı kararına nazaran, lehe yasanın saptanıp uygulanması,

herhangi bir inceleme ve araştırma yapılmasını, kanıt toplanmasını, takdir hakkının kullanılmasını gerektiriyorsa ya da cezanın kişiselleştirilmesine ilişkin bir hükmün uygulanması olanağı sonraki yasa ile doğmuşsa, hükümde değişiklik yargılamasının duruşmalı yapılmasının zorunlu olduğu gözetilmeden evrak üzerinde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü 08.02.2010 gün ve 2009/1164/7422 sayılı kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay C.

Başsavcılığının 17.02.2010 gün ve KYBsayılı ihbarnamesiyle daireye ihbar ve dava evrakı tevdii kılınmakla incelenip gereği görüşüldü: