Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2010/3531 K.2013/4595

Gerekçeli karar başlığında yanlış yazılan suç tarihinin, suça konu aracın sanığın uhdesinde kaldığı ve noter vasıtası ile yaıplan alış ve satış tarihleri olan 13.02.2004 ile 17.05.2004 tarihleri olarak kabul edilmesi zorunluluğu karşısında; her ne kadar mahkeme tarafından suç tarihinin aracın el konulma tarihi olan 2006 yılı kabul edilerek sanık hakkında 5252 sayılı Kanunun 9/3. maddesi uyarınca ayrıntılı somut karşılaştırma yapılmamışsa da;

resmi belgede sahtecilik suçunun yaptırımı 765 sayılı TCK'nun 342. maddesinin 1. fıkrasında 2 yıldan 8 yıla kadar hapis olarak öngörülmüş iken 5237 sayılı TCK'nun 204. maddesinin 1. fıkrasında 2 yıldan 5 yıla kadar hapis cezası şeklinde lehe düzenleme yapıldığı, 765 sayılı TCK'nun 29. maddesinde yer alan ölçütlerin 5237 sayılı TCK'nun 61. maddesinde bu suçla ilgili olarak değişmediği, mahkemece cezanın teşdiden uygulanacağının belirtilmesi karşısında.

5237 sayılı Yasa ile üst sınırın daha aşağı olması nedeniyle yasa koyucunun lehe yaptığı düzenleme de nazara alınarak 5237 sayılı TCK'na göre yapılan uygulamada belirlenecek temel cezanın 765 sayılı Yasaya göre belirlenen cezadan daha az bir cezanın uygulanması gerekliliği nedeniyle teşdiden "2 yıl 6 ay hapis" olarak takdir ve tayin edilerek yapılan uygulama ve sonuç ceza miktarı itibariyle 5237 sayılı TCK'nun 765 sayılı Yasaya göre açıkça lehe olacağından ve 5271 sayılı CMK'nun 217. maddesi uyarınca gerekçede iddia, savunma,

tanık beyanları ile bilirkişi raporu ile esas hakkında mütalaa ile birlikte topladığı delilleri duruşmada edindiği kanaate göre değerlendirerek suçun sübuta erdiğini kabul eden mahkemenin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamedeki bozma isteyen düşüncelere iştirak edilmemiştir.