Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2010/3566 K.2012/18598

İddianame içeriğinden, sanığın 26/08/2007 günü müştekinin işyerindeki oda içerisinde bulunan çantasından kredi kartını hırsızlık yaparak ele geçirdiği ve bu kartı kullanarak kendisine yarar sağladığının anlaşılması karşısında.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 30.03.2010 tarih ve 2010/11-17 esas 2010/65 karar sayılı kararında açıklandığı üzere 5237 sayılı TCK'nun 245/1. maddesindeki "her ne surette olursa olsun ele geçirilen" tabirinin hukuka uygun olarak ele geçirmeyi ifade ettiği, kartın hukuka aykırı olarak ele geçirilmesinden sonra kullanılmasının iki ayrı suçu oluşturacağı, somut olayda kredi kartının hukuka aykırı olarak ele geçirilmesi eyleminin aynı Yasanın 142/1-b maddesindeki hırsızlık, kartın kullanılarak menfaat elde edilmesi eyleminin, 245/1. maddesindeki "kredi kartının kötüye kullanılması" suçunu oluşturduğu,

fikri içtima koşullarının bulunmadığı ve 21.09.2007 gün, 2007/3372 Esas sayılı iddianame ile hırsızlık suçundan da dava açıldığı dikkate alınarak, hakkında hırsızlık suçundan karar verilmesi mümkün görülmüş, adli para cezasının tayininde ve bir gün karşılığı olan adli para cezası miktarının takdirinde uygulama maddesi olan 5237 sayılı TCK'nun 52/2 ve 52/4. maddelerinin hüküm fıkrasında gösterilmemesi mahallinde eklenmesi mümkün yazım hatası olarak kabul edilmiş, tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında,

5237 TCK'nun 58/7. maddesi gereğince mükerrirler hakkındaki infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmemesi isabetsizliği aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.