Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2010/3584 K.2010/13167

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 27.07.2009 gün 81/196 sayılı kararında açıklandığı üzere, mahkemece 5271 sayılı CMUK. nun 232/6 maddesi uyarınca başvurulması olanaklı yasa yolunun, süresinin, başvuru yapılacak merci ile başvuru şeklinin hiçbir kuşkuya yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi zorunlu olup; yoklukta verilen hükümde “başvuru şeklinin” gösterilmemesi nedeniyle temyiz süresinin başladığından söz edilemeyeceği cihetle, sanık ... müdafiinin temyiz talebi süresinde kabul edilip, sanık ... ile diğer sanık ... müdafilerinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Gerekçeli karar başlığına yanlış yazılan suç tarihinin sanık ... için sahte muayeneyi yaptırdığı tarih olan 04.03.2005, sanık ... için ise sahte olarak düzenlenmiş trafik fenni muayenesi ile ilgili evrakları düzenlendiği tarihten suça konu aracı ticariden hususiye çevirmek amacıyla Diyarbakır Trafik Tescil ve Şube Müdürlüğü’ne ibraz ettiği 23.06.2005 tarihine kadar kullanmaya devam ettiğinin anlaşılması nedeniyle suç tarihinin 04.03.2005-23.06.2005 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Sanık ...’ın suç tarihinden önce kardeşi adına kayıtlı ancak fiilen kendisinin kullandığı aracının fenni muayenesini yaptırmak istediği ancak trafik ceza borcu nedeniyle yaptıramaması üzerine aracın sadece ruhsatını gönderdiği sanık ...’ın evrakı tefrik olunan sanık Cemil Olgaç aracılığı ile suça konu sahte muayene işlemini yaptırdığının oluşa uygun olarak iddia ve kabul olunması karşısında;

her iki sanığın araç olmadan ve trafik cezası ödenmeden fenni muayene işleminin yapılamayacağını bilmeleri ve evrakı tefrik olunan sanık Cemil Olgaç hakkında bir örneği dosya içerisinde bulunan ve halen Diyarbakır 8.Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2007/497 Esas numarası üzerinden yargılanmasına devam edilen davaya esas olan 20.07.2007 tarihli iddianamedeki fiilin başka bir araç ile ilgili olması nedeniyle bu dosya ile inceleme konusu dosya arasında fiili ve hukuki bir irtibat bulunmadığından her iki davanın birleştirilmesine dair tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

I- Sanık ... hakkında “resmi belgede sahtecilik” suçunda yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin 1. fıkrasının c bendinde yer alan sanığın kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerine ilişkin hak yoksunluğunun koşullu salıverilmeye kadar uygulanabileceği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasında yer alan 53/1. maddesindeki hakların infazın tamamlanmasına kadar kullanılamayacağına ilişkin kısım çıkartılarak yerine “5237 Sayılı TCK. nun 53. maddenin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerine ilişkin haklardan koşullu salıverilme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına“denilmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II- Sanık ...’ın “resmi belgede sahtecilik” suçundan mahkumiyetine dair hükmün müdafiince temyizine gelince:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçların uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine; ancak:

1- Sanık yönünden suç tarihinin, suça konu ruhsatnamedeki sahte muayenenin yaptırıldığı 04.03.2005 tarihi olduğu ve eyleminin 765 sayılı TCK.nun 350/1-3 maddesindeki suçu oluşturduğu gözetilerek kararın gerekçe bölümünde; 5252 sayılı Türk Ceza Kanunun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9/3. maddesi uyarınca suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı Yasa ile sonradan yürürlüğe giren 5237 sayılı Yasanın ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe Yasanın tespiti gerektiği gözetilmeden suç tarihi yanlış belirlenerek sanığın 5237 sayılı Yasa hükümlerine göre mahkûmiyetine hükmolunması,

2- Kabul ve uygulamaya göre; 5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin 1. fıkrasının c bendinde yer alan sanığın kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerine ilişkin hak yoksunluğunun koşullu salıverilmeye kadar uygulanabileceği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,