Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2010/4718 K.2011/85

765 Sayılı TCK’nun 522.maddesi uyarınca,kesinleşen hükümde zararın pek fahiş olması nedeniyle ceza artırıldığı halde, 5237 sayılı Yasanın 61/1-e maddesi gereğince zararın ağırlığı gözetilerek hapis cezasının da alt sınırdan uzaklaşılarak tayini gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış,gerekçeli karar başlığında hatalı gösterilen suç tarihinin 27.12.1996 olarak mahkemesince düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Daha önce kasıtlı suçtan mahkumiyeti bulunması nedeniyle 5728 Sayılı Yasa ile değişik CMK. nun 231. maddesinin uygulanması olanağı bulunmayan hükümlü hakkında yapılan yargılamaya, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, 5237 sayılı TCK. nun 7. ve 5252 sayılı Kanunun 9/3. maddeleri uyarınca uygulanması gereken 765 ve 5237 sayılı TCK. nun hükümleri olaya uygulanarak lehe yasa belirlendikten sonra karar verilmiş ve verilen hükümde eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, hükümlü ve müdafiinin sübutun bulunmadığına ilişen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine ancak:

Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 07.02.2006 gün ve 11/12 sayılı kararında da açıklandığı üzere; kesinleşmiş hükümden farklı bir hüküm kurulması halinde, infaza esas alınacak olan bu kararda infazda kuşkulara neden olunmaması yönünden önceki hükümdeki vekâlet ücreti, müsadere, yargılama giderleri ve benzeri hususların infazda doğabilecek kuşku ve duraksamaları gidermek üzere uyarlama kararında da aynen gösterilmesi gerektiği gözetilmeden kesinleşen hükümdeki yargılama giderlerine hükmolunmaması,