KÜNYE
11. Ceza Dairesi 2010/5223 E., 2012/20358 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 27 Kasım 2012
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Resmi belgede sahtecilik
- Hüküm
- Sanık ... ... için: 5237 sayılı TCK'nun 204/1, 62. maddeleri uyarınca erteli 1 yıl 8 ay hapis cezası
Karar Metni
274 kelime·1 dk okuma
Sanıklar ... ve ... için: 204/1, 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası (Her iki sanık için)
Suç tarihinden önce kasıtlı suçlardan mahkumiyetine karar verilen sanıklar ... ve ... hakkında 5728 sayılı Yasanın 562. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK’nun 231. maddesinde düzenlenen "hükmün açıklanmasının geri bırakılması" kararı verilemeyeceği kabul edilerek yapılan incelemede;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:
I.Sahtecilik suçlarında aldatma niteliğinin takdir ve tayini hakime ait olup, adli emanette kayıtlı suça konu nüfus cüzdanı duruşmada incelenerek ön yüzünde soğuk damga izinin bulunmadığının belirlendiği ancak gerekçeli kararda aldatma niteliğini taşıyıp taşımadığının tartışılması, ayrıca denetime olanak verecek şekilde dosya içerisinde bulundurulması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,
II.Kabule göre de;
1. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 3.6.2008 gün ve 2008/5-56-2008/156 sayılı kararı nazara alındığında; kasten işlenmiş suçtan dolayı hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin uygulanmaması yasaya aykırı,
2. Sanık ... Ünlü yönünden hükümden sonra, 08.02.2008 günlü 26781 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK’nun 231 ve TCK’nun 7/2. maddeleri gereğince, sanık hakkında 'hükmün açıklanmasının geri bırakılması' kararı verilip verilmeyeceği hususunun tartışılmasında zorunluluk bulunması,
Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2010/5223, K. 2012/20358, 27 Kasım 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama