Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2010/6478 K.2012/19837

Sanığın haksız olarak ele geçirdiği dava konusu kredi kartını değişik zamanlarda ve değişik iş yerlerinde birden fazla kullanmış olması karşısında, hakkında zincirleme suç hükümlerinin uygulanmaması ve hürriyeti bağlayıcı ceza yanında adli para cezasına hükmedilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, hükmolunan cezanın sonucu olarak 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarının infazda göz önünde bulundurulması mümkün görülmüştür.

Hükmolunan netice ceza miktarı itibariyle CMK'nun 231/5. maddesinin uygulama koşulları bulunmayan sanık hakkında toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştirilen hususlar dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 20.11.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.