Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2010/7007 K.2012/2510

Yapılan duruşmaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine ancak:

Kesinleşmiş cezalarının infazı için aranan sanığın, kendisini yakalayan görevlilere “...” olduğunu yalan yere beyan ettiğinin iddia ve kabul olunmasına göre, 5237 sayılı TCK’nun 268. maddesinde yazılı suçun “işlediği suç nedeniyle kendisi hakkında soruşturma ve kovuşturma yapılmasını engellemek” unsurunun gerçekleşmemesi karşısında, eyleminin 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK’nun 206/1. maddesi kapsamında “resmî belgenin düzenlenmesinde yalan beyan” suçunu oluşturacağı,

bu nedenle 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9/3.maddesi uyarınca lehe yasanın belirlenmesi esnasında suç tarihinde yürürlükte olan 765 sayılı TCK’nun 343/2, 59, 81/1. madde hükümleri ile 5237 sayılı TCK’nun 206/1 ve 62. maddelerinin karşılaştırılması suretiyle lehe olan kanunun saptanması gerektiği gözetilmeden, 5237 sayılı TCK’nun 268. maddesi delaletiyle 267/1 ve 269. maddeleri karşılaştırılmak suretiyle yazılı şekilde hüküm tesisi,