Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2010/7247 K.2011/10046

Sahte ilâm almak suçundan sanık ...'ın, 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 342/2, 59. maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Bafra Ağır Ceza Mahkemesinin 19/09/2003 tarihli, 2003/71-116 sayılı kararının kesinleşmesini müteakip, 01/06/2005 tarihinde yürürlüğe giren lehe kanun hükümlerinin uygulanması talebi üzerine, sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 204/1, 62. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Bafra Ağır Ceza Mahkemesinin 21/10/2005 tarihli, 2003/71-116 sayılı ek kararının infazı sırasında, adı geçen sanık müdafii tarafından vukubulan talep üzerine,

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 110/2-c, 110/5. maddeleri gereğince sanığın cezasının konutta infazına ve hakkında koşullu salıverilme hükümlerinin uygulanmamasına ilişkin, Bafra Ağır Ceza Mahkemesinin 15/01/2009 tarihli, 2009/9 değişik iş sayılı kararına itirazın reddine ilişkin Samsun 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 02/02/2009 tarihli, 2009/141 değişik iş sayılı kararının tüm dosya kapsamına göre.

16/02/1999 tarihinde işlemiş bulunduğu suçundan belirlenen cezasının konutunda infazı ile ilgili olarak koşullu salıverilme hükümlerinin uygulanmamasına karar verilmiş ise de.

22/04/2006 tarih ve 26147 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 5485 sayılı Kanun ile değiştirilmeden önce 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 110/3. fıkrasında yer alan " Yetmişbeş yaşını bitirmiş olup da üç yıl ve daha az süreli hapis cezasına mahkûm olanların, bu cezalarının ceza infaz kurumlarında çektirilmesi sağlık durumları itibarıyla elverişli olmadığı, tam teşekküllü Devlet veya üniversite hastanelerince verilecek raporla tespit edilenler hakkında cezanın konutlarında çektirilmesine hükmü veren mahkemece veya hükümlü başka bir yerde bulunuyorsa o yerde bulunan aynı derecedeki mahkemece karar verilebilir.

Ancak, mahkûmiyete konu suç nedeniyle herhangi bir zarar doğmuşsa, bu zararın aynen iade, suçtan önceki hâle getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesi şartı da ayrıca aranır.

Bunlar hakkında beşinci fıkra hükümleri uygulanmaz." hükmü ile aynı kanun maddesinin beşinci fıkrasında yer alan " Cezanın özel infaz usulüne göre çektirilmesine karar verilenler hakkında koşullu salıverilme hükümleri uygulanmaz." şeklindeki düzenlemeler birlikte değerlendirildiğinde, cezasının infazının konutta yerine getirmesine karar verilen hükümlü hakkında söz konusu Kanun'un 110. maddesinin beşinci fıkrası hükmünün uygulanamayacağı, dolayısıyla adı geçen hükümlünün koşullu salıverilme hakkından yararlandırılması gerektiğinin gözetilmemesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca,

anılan kararın bozulması lüzumu

Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 18.04.2010 gün ve 2009/4579-24907 sayılı kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay C. Başsavcılığının 04.05.2010 gün ve KYB.2010/100787 sayılı ihbarnamesiyle daireye ihbar ve dava evrakı tevdii kılınmakla incelenip gereği görüşüldü: