Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2010/7376 K.2012/3570

Ayrıntıları Ceza Genel Kurulunun 31.10.1995 gün ve 285/315 sayılı kararında açıklandığı üzere; suç tarihinde sanığın yöneticiliğini yaptığı yabancı dil kursundan dolayı 625 sayılı Özel Öğretim Kurumları Yasasına tabi olup, bu Yasada özel öğretim kurumlarında çalışanların Memurin Muhakematı Hakkındaki Kanunu Muvakkat hükümlerine tabi olacakları, haklarında memurların yargılanmalarına ilişkin kuralların uygulanacağına dair bir hüküm bulunmadığı,

ancak anılan Yasanın 49. maddesinde yer alan "özel öğretim kurumlarının yönetici ve öğretmenleri suç işlemeleri halinde veya görevlerinden ötürü kendilerine karşı işlenen suçlardan dolayı 765 sayılı Türk Ceza Kanunu uygulanır ve ceza kovuşturması bakımından memur sayılır" hükmü mevcut ise de bu hükmün, maddi hukuk açısından ceza uygulaması ile ilgili olup, maddede soruşturma usulü hakkında bir açıklamada bulunulmamış olmasına göre;

sanık hakkında Memurin Muhakematı Yasası uygulanamayacağı, keza hüküm tarihinde yürürlükte olan 5580 sayılı Yasanın 9. maddesindeki “…Kurumlarda görev yapan yönetici, öğretmen, uzman öğretici ve usta öğreticiler, bu Kanun hükümleri saklı kalmak üzere; ...b) Yetki, sorumluluk, ödül ve cezalar ile bunların uygulanması bakımından;.

4483 sayılı Memurlar ve Diğer Kamu Görevlilerinin Yargılanması Hakkında Kanun, hükümlerine tâbidir” biçimindeki soruşturma usulüne ilişkin hükmün de iddianamenin düzenlendiği tarihte yürürlükte olmadığı cihetle, sanığın yargılamasının genel hükümlere göre icra eden mahkemenin uygulamasında bir isabetsizlik bulunmadığından, tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Ceza süresi itibariyle 5728 sayılı Yasayla değişik CMUK’nun 231. maddesinin uygulanma olanağı bulunmayan sanık hakkında toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı ve azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş,