KÜNYE
11. Ceza Dairesi 2010/7782 E., 2012/3138 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 8 Mart 2012
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hüviyet cüzdanı, pasaport gibi belgelerde sahtecilik, belge ile yalan şahadet
- Hüküm
- 1- Sanık Adulcebbar Çelik hakkında: 765 sayılı TCK.nun 355, 59 ve 647 sayılı Yasanın 4 ve TCK.nun 72. maddelerince toplanarak neticeten 2.500 YTL adli para cezası. 647 sayılı Yasanın 6. maddesince ertelenmesine
Karar Metni
285 kelime·1 dk okuma
1-Sanık ... müdafiinin temyizinde;
Daha önce kasıtlı suçtan mahkûmiyeti bulunan sanık hakkında toplanan deliller karar yerinde incelenip, yüklenen suçun sübutu kabul, soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı arttırıcı ve azaltıcı sebeplerin nitelik ve dereceleri takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü uyarınca,
mahkemece 765 ve 5237 sayılı Yasa hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların denetime imkân verecek şekilde gösterilip birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe hüküm belirlenerek sonucuna göre karar verilmiş ve incelenen dosyaya göre hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,
2-Sanık ... müdafiinin temyizinin incelenmesine gelince;
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; Ancak:
5237 sayılı TCK’nun 7/2. maddesi gözetilerek; 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik CMK’nun 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının takdir ve değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2010/7782, K. 2012/3138, 8 Mart 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama