Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2010/7865 K.2012/21779

Sanık müdafiinin 19/02/2008 tarihli duruşmada hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmemesi şeklindeki talebi ve 22/07/2010 tarih 6008 sayılı Kanunun 7. maddesi ile 5271 Sayılı CMK'nun 231/6-c maddesine eklenen “Sanığın kabul etmemesi halinde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmez.” hükmü karşısında tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller karar yerinde incelenip, yüklenen suçun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş,

01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 9. maddeleri uyarınca mahkemece 765 ve 5237 sayılı Yasa hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların denetime imkân verecek şekilde gösterilip birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe yasa belirlenmiş, 5271 sayılı CMK'nun 231. maddesinin uygulanmama gerekçeleri gösterilmiş ve incelenen dosyaya göre hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan,