Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2010/8154 K.2010/11100

Sanık ... müdafiinin vaki duruşmalı inceleme isteminin hükmolunan cezanın süresine göre koşulları bulunmadığından 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 318. maddesi uyarınca reddine oybirliğiyle karar verilerek yapılan incelemede gereği görüşüldü:

I-Sanık ... müdafiinin, adı geçen sanık hakkındaki hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Sanık hakkında hüküm kurulurken temel cezanın tayininde, 5237 sayılı TCK.nun 61. maddesi uyarınca elde edilen pek fahiş yararın dikkate alınmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Suç tarihinden önce kasıtlı suçlardan dolayı kesinleşmiş mahkûmiyet hükümlerinin bulunması nedeniyle hakkında 5728 sayılı Yasa ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231. maddesinin uygulanma olanağı bulunmayan sanıkla ilgili olarak yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre 5237 sayılı Yasa hükümlerinin sanık lehine olduğunu kabul eden mahkemenin kararında eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmeyerek sanık müdafiinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

1-Sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 157/1. maddesi gereğince hükmolunan hapis cezası takdiren asgari hadden tayin olunduğu halde aynı gerekçe ile hapis cezası yanında hükmolunan adli para cezasının birim gün sayısının alt sınırdan uzaklaşılarak 90 gün olarak tayini suretiyle çelişkiye düşülmesi ve 5237 sayılı TCK.nun 61/8. maddesi uyarınca, temel adli para cezasının tayininde esas alınacak tam gün birim sayısı üzerinden artırım ve indirimler yapıldıktan sonra belirlenen sonuç gün ile bir gün karşılığı takdir edilen miktarın çarpılması suretiyle sonuç adli para cezasının tayini gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde uygulama yapılması suretiyle fazla adli para cezasına hükmolunması,

2-5237 sayılı TCK.nun 58. maddesinin infaza ilişkin olması nedeniyle 01.06.2005 tarihinden önce işlenen suçlara uygulanamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde aynı Yasanın 58/7. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve infazından sonra denetimli serbestlik tedbirlerinin de uygulanmasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasında yer alan sanık hakkında dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı TCK.nun 157/1. maddesi uyarınca belirlenen hapis cezasının yanında tayin olunan temel adli para cezasının 5 güne, aynı Yasanın 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirilerek 4 güne, mahkemenin kabulü gibi,

aynı Yasanın 52/2. maddesi uyarınca günlüğü 20 TL’den çarpılarak sonuç adli para cezasının 80 TL’ye indirilmesi ve 5237 sayılı TCK.nun 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin “Sanık ... hakkındaki cezanın mükerrerlere özgü infaz rejimine göre infaz edilmesine,” paragrafının hüküm fıkrasından çıkartılması suretiyle eleştiri dışında sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün istem gibi DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II-Sanık ...’nın, hakkındaki, sanık ... müdafiinin ise, adı geçen sanık hakkındaki hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre 5237 sayılı Yasa hükümlerinin sanık lehine olduğunu kabul eden mahkemenin kararında bir isabetsizlik görülmeyerek sanık ... ile sanık ... müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

1-Sanıklar hakkında hüküm kurulurken temel cezaların tayininde, 5237 sayılı TCK.nun 61. maddesi uyarınca elde edilen pek fahiş yararın dikkate alınmaması,

2-Sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK.nun 157/1. maddesi gereğince hükmolunan hapis cezaları takdiren asgari hadden tayin olunduğu halde aynı gerekçe ile hapis cezaları yanında hükmolunan adli para cezalarının birim gün sayısının alt sınırdan uzaklaşılarak 90 gün olarak tayini suretiyle çelişkiye düşülmesi ve 5237 sayılı TCK.nun 61/8. maddesi uyarınca, temel adli para cezalarının tayininde esas alınacak tam gün birim sayısı üzerinden artırım ve indirimler yapıldıktan sonra belirlenen sonuç gün ile bir gün karşılığı takdir edilen miktarın çarpılması suretiyle sonuç adli para cezalarının tayini gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde uygulama yapılması suretiyle fazla adli para cezalarına hükmolunması,

3-Sanık ...’un nüfus kaydının getirtilmemesi,

Yasaya aykırı,

3-Hükümden sonra, 08.02.2008 günlü 26781 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231. maddesi gereğince, sanıklar hakkında “hükmün açıklanmasının geri bırakılması”na karar verilip verilmeyeceğinin değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,