Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2010/8196 K.2012/4010

5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9/3. maddesi uyarınca suç tarihinde yürürlükte bulunan 5728 sayılı Yasayla yapılan değişiklikten önceki ve sonraki haliyle 213 sayılı VUK'nun 359/a-2. maddesi ve 5237 sayılı TCK’nun bütün hükümleri olaya ayrı ayrı uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe Yasanın tespitine gidilmemiş ise de temel ceza 5728 sayılı Yasayla yapılan değişiklikten önceki 213 sayılı VUK’nun 359/a-2 maddesi uyarınca belirlenmesi suretiyle kurulan hüküm sonuç itibariyle sanık lehine olduğundan bozma sebebi yapılmamıştır.

Sanık hakkında toplanan deliller karar yerinde incelenip, yüklenen suçun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı sebebin bulunmadığı, cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, 5271 sayılı Kanunun 231. maddesinin uygulanmama gerekçeleri gösterilmiş ve incelenen dosyaya göre hükümde eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin sanığın eşinin rahatsızlığı nedeniyle defter ve belgeleri ibraz edemediğine, eksik inceleme ve soruşturma neticesinde karar verildiğine ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 22.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.