Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2010/8704 K.2012/20260

Sanığın müştekiye ait kredi kartı ile değişik işyerlerinden alışveriş yaptığının anlaşılması karşısında; bilişim suçu nedeniyle kurulan hükümde koşulları bulunduğu halde TCK.nun 43. maddesinin uygulanmaması, tekerrür hükümleri uygulanırken en ağır cezanın tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi ve hırsızlık suçu için TCK.nun 142/1-b. maddesi uyarınca hükmolunan 2 yıl hapis cezasından aynı Yasanın 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılırken hesap hatası sonucu 1 yıl 8 ay yerine, 1 yıl 6 ay olarak eksik hapis cezası tayini isabetsizlikleri aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Suç tarihinden önce işlediği başka kasıtlı suçlardan mahkumiyetleri bulunması ve hükmolunan ceza miktarı itibariyle 5728 sayılı Yasa ile değişik CMK.nun 231. maddesinin uygulanma olanağı bulunmayan sanık hakkında yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

Sanığın 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin 1. fıkrasının ( c ) bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaya ilişkin haklardan koşullu salıverilme tarihine, maddede yazılı diğer haklardan ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,