Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2010/8743 K.2012/4860

Mala zarar verme: Beraat Tehdit: Beraat Hakaret: 5237 sayılı TCK'nun 125/1-4. maddesi gereğince 3 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılması

Yasal koşulları bulunmadığından sanık müdafiinin vaki duruşmalı inceleme talebinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 318. maddesi uyarınca reddine karar verilip, katılan sıfatını alabilecek olan ve kovuşturma evresinde 25.04.2007 tarihli oturumda sanıktan şikayetçi olduğunu beyan ederek katılma iradesini ortaya koyduğu halde bu isteği karara bağlanmayan şikayetçinin 5271 sayılı CMK'nun 260/1. maddesi gereğince yasa yollarına başvurma hakkı bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede gereği görüşüldü:

Sanık müdafiine yokluğunda verilen hüküm ve temyiz dilekçesinin 02.06.2008 günü tebliğ edildiği “Bağdat Caddesi ... Suadiye Kadıköy/İstanbul”adresinin 16.04.2007 tarihli vekaletnamede belirtilen ve tebligatın gönderildiği adres olmaması, sanık müdafiinin 29.07.2010 havale tarihli dilekçesinde 2006 yılında işyeri adresinin “Moda Caddesi ..." 07.10.2008 tarihinden sonra ise “Anafartalar Caddesi ..../Kartal” olduğunu beyan ve buna dair belge suretlerini ibraz etmesi karşısında, 02.06.2008 günü 7201 sayılı Tebligat Yasasının 11. maddesi uyarınca yapılan tebligatın usulsüz olduğunun ve sanık müdafiinin 17.06.2008 tarihinde öğrendiğini beyan ettiği hükmü yasal sürede temyiz ettiğinin kabulü gerekmekle, tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

I- Şikayetçinin “tehdit” ve “mala zarar verme” suçlarından sanığın beraatine dair hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelemesinde;

Yüklenen suçların yasal unsurları itibariyle oluşmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan şikayetçinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

II- Şikayetçinin “resmi belgede sahtecilik” suçundan sanığın beraatine ,sanık müdafiinin ise “hakaret” suçundan sanığın mahkumiyetine dair hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelemesine gelince;

a) Sanıktan şikayetçi olup cezalandırılmasını isteyerek katılma iradesini ortaya koyan şikayetçiden kamu davasına katılmak isteyip istemediği sorulup, 5271 sayılı CMK'nun 237 ve devamı maddeleri gereğince katılma konusunda bir karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

b) Emniyet Genel Müdürlüğü Kriminal Polis Laboratuvarı tarafından düzenlenen 07.08.2006 tarihli raporda sanığın tartışma sırasında şikayetçiye göstererek kullandığı iddia olunan suça konu 12.02.1998 verilme tarihli K 35582 seri nolu Cumhurbaşkanlığı Muhafız Alayı koruma kimliğinin renkli fotokopi veya bilgisayar yazıcısı yardımıyla oluşturulmuş olduğunun, bu tür kartlara aşina olmayan şahıslara ibraz edilmesi halinde sahteliğinin ilk nazarda ve kolaylıkla fark edilemeyecek olması nedeniyle iğfal kabiliyetinin bulunduğunun belirtilmesi,

sanığın yaptığı askerlik görevi nedeniyle belgenin kendisine verilmiş orjinal belge olduğunu iddia etmesi karşısında, T.C.

Cumhurbaşkanlığı Muhafız Alayı Alay Komutanlığı'ndan suça konu belgenin sanığa Komutanlıkları tarafından verilmiş ve üzerinde bulunan imzaların Komutanlıklarında görevli kişilere ait olup olmadığı, sanığın suça konu belgeyi suç tarihi itibariyle kullanma hak ve yetkisinin bulunup bulunmadığı sorulduktan, sanığın terhisi sırasında birliğine teslim ettiği kimlik aslı getirtilip incelendikten ve sahtecilik suçlarında aldatıcılık özelliğinin tespitinin hakime ait olduğu gözetilerek,

adli emanette bulunan suça konu belge duruşmada incelenip özellikleri duruşma tutanağına yazıldıktan ve denetime olanak verecek şekilde dosyada bulundurulduktan sonra aldatma yeteneği bulunup bulunmadığı da tespit edilerek, toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde eksik araştırma neticesinde atılı resmi belgede sahtecilik suçunun unsurları itibariyle oluşmadığı gerekçesiyle beraatine karar verilmesi,

c) Sanığın 23.07.2007 tarihli savunmasında şikayetçi ile uzlaşmak istediğini beyan etmesine rağmen şikayetçinin aynı tarihli ifadesinde sanıkla uzlaşmak istemediğini beyan etmesi ve ayrıca sanığın uzlaşmayı kabul etmemesinin CMK'nun 231. maddesinin uygulanmama gerekçesi olamayacağı gözetilmeden, hakaret suçundan sanığın uzlaşma hükümlerini kabul etmediği şeklindeki çelişkili ve yasal olmayan gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,