Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2010/8811 K.2012/22411

01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Kanunun 204/1. maddesinde düzenlenen resmi belgede sahtecilik suçuyla ilgili olarak yargılama yapma görevinin Asliye Ceza Mahkemesine ait olması ve ayrıca Yargıtay 5. Ceza Dairesinin 27.03.2007 gün 2626/2311 sayılı ilamıyla da Asliye Ceza Mahkemesinin görevli olduğuna karar verildiğinin anlaşılması karşısında, göreve ilişen tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiş, gerekçeli karar başlığına, 26.06.2003 olarak yanlış yazılan suç tarihinin, mahallinde 26.05.2004 olarak düzeltilmesi mümkün görülmüştür..

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine göre sanık müdafiinin, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine; ancak:

Suça konu 2 adet sahte bononun sanık tarafından aynı anda icra takibine konulmasından ibaret olayda, suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK.nun 80. maddesinin koşulları oluşmakta ise de, farklı bir düzenleme getiren 5237 sayılı TCK.nun 43. maddesinin uygulanabilmesi için “bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi” gerektiği, aksi halde suçun, aynı anda bir kişiye karşı birden fazla işlenmesi halinde teselsülün gerçekleşmediğinin kabulü ile bu hususun TCK.nun 61. maddesi uyarınca temel cezanın tayininde dikkate alınması gerektiğinden,

5237 sayılı TCK.nun 7/2. maddesi de gözetilerek, 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9/3. maddesi uyarınca her iki yasanın olaya ilişkin tüm hükümleri uygulanarak, cezanın kişiselleştirilmesinden sonra lehe yasanın tespiti gerekirken, bu ilkelere uyulmadan ve suçun 5237 sayılı Yasa bakımından da zincirleme işlendiğinin kabul edilerek denetime olanak vermeyecek şekilde 765 sayılı Yasa hükümlerinin lehe olduğundan bahisle yazılı şekilde mahkûmiyet hükmü kurulması,