KÜNYE
11. Ceza Dairesi 2010/9170 E., 2010/12065 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 1 Kasım 2010
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Dolandırıcılık
- Hüküm
- Sanığın, 5237 s.y.nın 157/1, 62/1, 52/2 maddelerine göre 10 ay hapis ve 500 YTL apc ile cezalandırılmasına
Karar Metni
250 kelime·1 dk okuma
Güvenlik tedbiri olup kazanılmış hak söz konusu olmayacağından TCK.nun 53.maddesinin infaz sırasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Suç tarihinden önce kasıtlı suçlardan dolayı kesinleşmiş mahkûmiyet hükümlerinin bulunması nedeniyle hakkında 5728 sayılı Yasa ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231. maddesinin uygulanma olanağı bulunmayan sanıkla ilgili olarak yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık ve müdafiinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:
Sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 157/1. maddesi gereğince hükmolunan temel hapis cezası takdiren asgari hadden tayin olunduğu halde aynı gerekçe ile hapis cezası yanında hükmolunan adli para cezasının birim gün sayısının alt sınırından uzaklaşılarak 30 gün olarak tayini suretiyle çelişkiye düşülmesi,
Yasaya aykırı ise de, yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasında yer alan sanık hakkında, 5237 sayılı TCK.nun 157/1. maddesi uyarınca belirlenen hapis cezasının yanında tayin olunan temel adli para cezasının 5 güne, aynı Yasanın 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirilerek 4 güne, bu günün mahkemenin kabulü gibi, aynı Yasanın 52/2. maddesi uyarınca günlüğü 20 TL’den çarpılarak sonuç adli para cezasının 80 TL’ye indirilmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 01.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2010/9170, K. 2010/12065, 1 Kasım 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama