Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2010/9416 K.2011/995

1-)Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...’ın mahkumiyetlerine ilişkin 31.12.2003 gün ve 2002/161 Esas, 2003/362 Karar sayılı ilk hükmün, sadece sanık ... müdafi ile sanıklar ... ve ... tarafından temyizi üzerine Yargıtay C.Başsavcılığı’nın 04.07.2005 gün ve 2004/134711 sayılı yazısıyla yeniden değerlendirilmek üzere iadesi kararının adları geçen üç sanıkla ilgili olduğu anılan hükmün sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve ... yönünden temyiz edilmemesi nedeniyle onlar yönünden kesinleştiği halde sanki bu sanıklar yönünden de karar iade edilmiş gibi yargılamaya devam olunarak yeniden mahkûmiyet hükmü kurulması yok hükmünde olup,

yok hükmündeki kararın temyiz olanağı bulunmadığından sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve ... müdafilerinin vaki temyiz isteminin 5320 Sayılı Yasanın 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUY.nın 317.maddesi uyarınca REDDİNE,

2-)Sanıklar ..., ... ve ... müdafilerinin temyizlerine gelince;

5237 Sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 Sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükümleri karşısında; değişen suç vasfına göre özel belgede sahtecilik suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanıklar lehine olan 765 Sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2 maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının;