Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2010/9759 K.2012/22553

Belgelerde sahtecilik suçlarında aldatma yeteneğinin bulunup bulunmadığının takdir ve tayini mahkemeye ait olup, 14.03.2008 tarihli oturumda suça konu bonolar getirtilip incelenmek suretiyle sahteciliğin ilk bakışta ve kolaylıkla anlaşılmadığına dair mahkemece yapılan tespitin, dosya içerisinde mevcut 14.05.2007 günlü raporla da uyumlu olması karşısında; delilleri takdir ederek suçun yasal unsurları itibariyle oluştuğuna ilişkin mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafi ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

1- Uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca aynı maddenin 1. fıkrasının c bendinde yer alan hak yoksunluğunun sanığın sadece kendi alt soyu üzerindeki yetkileri açısından uygulanamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Suça konu bonoların ilk düzenlendiği andaki 1.000,00 TL'lik değerleri itibariyle geçerli olduğu gözetilerek, bonolara bu miktar üzerinden geçerli olduğu şerhi düşülüp, hak sahibine iadesi yerine yazılı şekilde dosyada delil olarak saklanmasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı ise de; yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususlarda 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı Yasanın 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasındaki 5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün yerine “53. maddenin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile (e) bendinde yer alan hakları haricinde, diğer bentlerde yazılı haklardan,