Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2010/9807 K.2013/1002

2-5237 sayılı TCY 106/1, 62. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası 3-5237 sayılı TCY 125/1, 62, 52/2. maddeleri uyarınca 1.500 YTL adli para cezası

I. Sanık hakkında hakaret suçundan kurulan hükmün incelenmesinde

5219 sayılı Kanunun 3. maddesi ile değişik 1412 sayılı CMUK'nun 305. maddesindeki temyiz kesinlik sınırının 21.07.2004 tarihinden itibaren 2.000 YTL’ye çıkartılmış olması karşısında, sanık hakkında 'hakaret' suçundan hükmolunan ve kesinlik sınırının altında kaldığı anlaşılan doğrudan adli para cezasıyla mahkûmiyet hükmüne yönelik sanığın suç vasfına ilişkin olmayan vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 305 ve 317. maddeleri uyarınca istem gibi REDDİNE,

II. Sanık hakkında kredi kartının kötüye kullanılması suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Sanık hakkında tayin olunan hapis cezasının yasal sonucu olan hak yoksunluklarına ilişkin 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı ve azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle verilen mahkumiyet hükmünün istem gibi ONANMASINA,

III. Sanık hakkında tehdit suçundan kurulan hükmün incelenmesinde

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine; ancak:

1. Sanık hakkında tehdit suçundan hükmolunan sonuç hapis cezasının erteleme sınırında olduğu gözetilmeden, sanık hakkında tüm suçlardan kurulan toplam hapis cezası nazara alınarak yasal olmayan gerekçe ile verilen hapis cezasının ertelenmemesi,

2. 08.02.2008 gün ve 26781 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK.nun 231 ve TCK.nun 7/2. maddeleri gereğince, sanık hakkında “hükmün açıklanmasının geri bırakılması” kararı verilip verilmeyeceği hususunun tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3. 5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin 1. fıkrasının c bendinde yer alan hak yoksunluğunun, aynı maddenin 3. fıkrasına göre koşullu salıverilen hükümlünün kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmeye kadar uygulanabileceği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,