Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2011/1048 K.2011/2690

Sanığın aynı nevi suçtan tekerrüre esas sabıkasının bulunması nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 81/1-2. maddeleri uyarınca cezasının artırılması gerektiği ve aynı Yasanın 522/son maddesi uyarınca değer azlığı nedeniyle cezasından indirim yapılamayacağının gözetilmemesi ve suçtan elde ettiği haksız menfaatin 407,00 TL olduğu halde eksik hesapla 324,00 TL kabulü aleyhe temyiz bulunmadığından, uygulamalı karşılaştırmanın belirtilen hususlar gözetilmeyerek yapılmış olması ise 5237 sayılı Yasanın sanığın eyleminin uygun bulunduğu 245/1, 43/1 ve 53. maddelerine göre 765 sayılı TCK açıkça sanık lehine olduğundan sonucu etkili bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip sanığa yüklenen suçun sübutu kabul, soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı arttırıcı ve azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş,

01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri uyarınca mahkemece 765 ve 5237 sayılı Yasa hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların denetime imkân verecek şekilde gösterilip birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe hüküm belirlenerek sonucuna göre karar verilmiş, 5271 sayılı CMK.nun 231.maddesinin uygulanmama gerekçesi gösterilmiş ve incelenen dosyaya göre hükümde eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan,