KÜNYE
11. Ceza Dairesi 2011/10673 E., 2013/6037 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 10 Nisan 2013
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Memur olmayan kimsenin resmi belgede sahteciliği
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
306 kelime·2 dk okuma
Bozmaya uyularak yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:
Bozmadan önceki 21.11.2005 gün 2005/451-353 esas karar nolu mahkumiyet hükmünde 5237 sayılı TCK.nun 204/1, 62. maddeleri uyarınca netice olarak belirlenen 1 yıl 8 ay hapis cezasının aynı Kanunun 51/2. maddesi gereğince sanığın Bor İcra Müdürlüğünün 2003/239 esas sayılı dosyasına konu katılanın zararını tazmin etmek suretiyle tamamen gidermesi koşuluyla ertelenmesine karar verildiği ve anılan kararın sadece sanık müdafiince temyiz edildiği cihetle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca uygulanması gerekli 1412 sayılı CMUK.nun 326/son. maddesi hükmü gereğince ertelemenin sanık açısından usuli kazanılmış hak oluşturduğu gözetilmeden,
bozma üzerine yapılan yargılama neticesinde lehe olan 765 sayılı TCK.nun 342/1, 59. maddeleri uyarınca hükmolunan 1 yıl 8 ay hapis cezasının yasal olmayan gerekçe ile yazılı şekilde ertelenmesine yer olmadığına karar verilmesi,
Yasaya aykırı ise de; yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesinde verilen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan; hüküm fıkrasında 647 sayılı Yasa'nın 6. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına ilişkin bölümün çıkartılarak yerine, "sanığın suç tarihi itibariyle sabıkasız geçmişi ve suç işleme konusundaki eğilimine göre cezasının ertelenmesi halinde ileride tekrar suç işlemeyeceği hususunda mahkememizde olumlu kanaat edinildiğinden cezasının 647 sayılı Yasa'nın 6. maddesi uyarınca ertelenmesine,
Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2011/10673, K. 2013/6037, 10 Nisan 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama