Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2011/1125 K.2013/1837

I-Katılan vekilinin sanık ... hakkında kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı, mahkemece dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin suçun sübuta erdiğine ilişen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II-Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik müdafi ve katılan vekilinin temyiz itirazlarına gelince:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine,incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafii ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

1-213 sayılı VUK’nun suç tarihinde yürürlükte bulunan 359/a-2 maddesinde yüklenen suçun cezası 6 aydan 3 yıla kadar hapis olarak öngörüldüğü ve anılan maddede 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 276. maddesi ile yapılan değişiklikle 1 yıldan 3 yıla kadar hapis cezası ve hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesinde asgari ücret esasından vazgeçildiği, sanık hakkında asgari hadden ceza tayin edildiğine göre değişiklikten sonra maddede belirtilen hürriyeti bağlayıcı cezanın 5237 sayılı TCK’nun 52/2. maddesinde belirlenen miktarlar esas alınarak paraya çevrileceği dikkate alındığında, hükmün gerekçesinde.

01.06.2005 gün yürürlüğe giren 5252 Yasanın 9/3. maddesi uyarınca suç tarihinde yürürlükte bulunan ve daha sonradan yürürlüğe giren anılan değişiklik hükümleri olaya uygulanarak bulunacak sonuç cezaların karşılaştırılması suretiyle lehe olan hükmün belirlenmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi,