Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2011/11482 K.2013/1758

Mükerrir olan sanık hakkında, 5275 sayılı İnfaz Kanunu'nun 108/2. maddesine göre tekerrüre esas mahkumiyetlerinden en ağır cezayı içeren hükmün esas alınmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Suç tarihinden önce kasıtlı başka suçlardan kesinleşmiş mahkumiyetleri bulunması nedeniyle hakkında 5271 sayılı CMK'nun 231/5. maddesinin uygulanması olanağı bulunmayan sanık hakkında, yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

1) 5237 sayılı TCK.nun 43. maddesinde, mülga 765 sayılı TCK.nun 80. maddesinden farklı olarak “değişik zamanlarda bir kişiye karşı” denilerek “aynı anda işlenen fiillerde zincirleme suç hükmünün uygulanamayacağı” belirtildiği cihetle; suça konu sahte muayene işlemlerinin farklı zamanlarda yapıldığına dair delil bulunmaması nedeniyle zincirleme suça ilişkin hükümlerin uygulanma olanağı bulunmadığı gözetilmeden TCK’nun 43. maddesinin uygulanması suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayini,

2) 5237 sayılı TCK'nun 53.maddesinin 1.fıkrasının (a), (b), (d), (e) bentlerinde yer alan hak yoksunluklarının hapis cezasının infazının tamamlanıncaya kadar, (c) bendinde yer alan hak yoksunluğunun, aynı maddenin 3. fıkrasına göre koşullu salıverilen hükümlünün kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmeye kadar uygulanabileceği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı ise de; yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından 5237 sayılı TCK'nun 43. maddenin uygulanmasına ilişkin kısım çıkartılıp sonuç cezanın 2 yıl hapis cezasına indirilmesi,