Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2011/12254 K.2013/7915

I-Sanık ...'nın mağdurlar ... ve ...'e yönelik hırsızlık ve mağdur ...'a yönelik konut dokunulmazlığını ihlal, sanık ...'in mağdurlar ... ve ...'e yönelik hırsızlık ve mala zarar verme ile mağdur ...'a yönelik kredi kartının kötüye kullanılması, sanık ...'nın mağdurlar ... ve ...'e yönelik hırsızlık ve mala zarar verme, mağdur ...'a yönelik kredi kartının kötüye kullanılması ile 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçlarından mahkümiyetlerine dair hükümlere yönelik müdafilerinin temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Hüküm fıkrasının 16. bendinde mala zarar vermek suçunda sanık adının ... yerine, ... yazılması mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası kabul edilmiş, sanık ...'ya mağdur ...'a yönelik konut dokunulmazlığını ihlal suçundan TCK.nun 116/4 ve 119/1-c maddeleri uyarınca ceza tayin olunması nedeniyle Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.01.2013 gün 2012/6-1142 Esas,

2013/17 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere “Temel ceza TCK’nun 116. maddesinden tayin edilse bile 119. maddede düzenlenen suçun nitelikli hallerinin herhangi birinin gerçekleşmesi durumunda konut dokunulmazlığını bozmak suçunun uzlaşmaya tabi olmadığından” tebliğnamedeki bu hususa ilişen bozma düşüncesine iştirak edilmemiş, kredi kartının kötüye kullanılması suçundan sanıklar ... ve ... hakkında TCK.nun 245/1. ımaddesinde hapis cezasının yanında öngörülen adli para cezasına hükmolunmaması isabetsizliği aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip sanıkların suçlarının sübutları kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasıfları tayin, cezayı artırıcı ve azaltıcı sebeplerin nitelik ve dereceleri takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanıklar müdafilerinin, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle sanık ...'nın mağdurlar ... ve ...'e yönelik hırsızlık, mağdur ...'a yönelik konut dokunulmazlığını ihlal, sanık ...'in mağdurlar ... ve ...'e yönelik hırsızlık

ve mala zarar verme ile mağdur ...'a yönelik kredi kartının kötüye kullanılması, sanık ...'nın mağdurlar ... ve ...'e yönelik hırsızlık ve mala zarar verme, mağdur ...'a yönelik kredi kartının kötüye kullanılması ile 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçlarından mahkümiyetlerine dair hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

II-Sanık ...'nın mağdur ...'a yönelik kredi kartının kötüye kullanılması, sanıklar ... ve ...'nın, mağdurlar ... ile ...'e yönelik konut dokunulmazlığını ihlal suçlarından mahkümiyetlerine dair hükümlere yönelik müdafilerinin temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Sanıklar ... ve ...'ya, mağdurlar ... ile ...'e yönelik konut dokunulmazlığını ihlal suçlarından TCK.nun 116/4 ve 119/1-c maddeleri uyarınca ceza tayin olunması nedeniyle Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.01.2013 gün 2012/6-1142 Esas, 2013/17 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere “Temel ceza TCK’nun 116. maddesinden tayin edilse bile 119. maddede düzenlenen suçun nitelikli hallerinin herhangi birinin gerçekleşmesi durumunda konut dokunulmazlığını bozmak suçu uzlaşmaya tabi olmadığından” tebliğnamedeki bu hususa ilişen bozma düşüncesine iştirak edilmemiş, sanık ... hakkında TCK.nun 245/1. maddesinde hapis cezasının yanında öngörülen adli para cezasına hükmolunmaması isabetsizliği ise aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanıklar müdafilerinin, yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

1-Sanık ... hakkında TCK.nun 245/1 ve 168/1. maddeleri uyarınca hükmolunan 2 yıl 8 ay hapis cezasından anılan Yasanın 62/1. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılması üzerine sonuç hapis cezasının 2 yıl 2 ay 20 gün yerine, 2 yıl 6 ay olarak fazla tayini,

2-Konut dokunulmazlığını ihlal suçlarından sanıklar ... ve ... hakkında TCK.nun 116/4. maddesi uygulanarak hükmolunan 1'er yıl 6'şar ay hapis cezalarının anılan Yasanın 119/1-c maddesi ile bir kat artırılması esnasında sonuç cezalarının 2'şer yıl 12'şer ay yerine 3'er yıl olarak fazla tayinleri,

Yasaya aykırı ise de; bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan Sanık ... hakkında kredi kartının kötüye kullanılması suçundan TCK.nun 62/1. maddesi uygulanarak hükmolunan sonuç hapis cezasının "2 yıl 2 ay 20 güne", sanıklar ... ve ...'ya, mağdurlar ... ile ...'e yönelik konut dokunulmazlığını ihlal suçlarından TCK.nun 119/1-c maddesi uygulanarak hükmolunan sonuç hapis cezalarının "2'şer yıl 12'şer aya" indirilmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

III-Sanıklar ..., ... ve ...'nın, kullanmak için uyuşturucu madde satın almak suçundan mahkümiyetlerine dair hükümlere yönelik müdafilerinin temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanıklar müdafilerinin, yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak;

Hükümden önce 19.12.2006 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5560 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı TCK'nun 191. maddesinde, uyuşturucu madde kullanmış olan sanık hakkında, birinci fıkraya göre cezaya hükmedilmeden ikinci fıkra

gereğince sadece tedaviye ve denetimli serbestlik tedbirine ya da altıncı fıkranın yollaması uyarınca birinci fıkradaki ceza ile birlikte ikinci fıkradaki tedaviye ve denetimli serbestlik tedbirine hükmedilmesi öngörülmüş olup; bu iki seçenekten biri uygulanırken yasal gerekçe gösterilmesi, gerekçenin somut olgulara ve davranışlara bağlı olarak sanıkların tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyup uymayacağının değerlendirilmesine dayanması gerektiği gözetilmeden, delilleri tartışılıp gerekçesi gösterilmeden her üç sanık hakkında cezayla birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri seçeneğine göre hüküm kurulması,