Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2011/12551 K.2013/6348

1-) Katılan vekilinin "2002 takvim yılında sahte fatura kullanmak" suçundan verilen beraat kararına yönelik temyizi üzerine yapılan incelemede;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen "2002 takvim yılında sahte fatura kullanmak" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu,

suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4. maddesinde öngörülen dava zamanaşımının, 2002 takvim yılı hesaplarının sadece katma değer vergisi yönünden incelenmesi ve kullanılan son fatura tarihinin 20.12.2002 olması nedeniyle, 3065 sayılı KDV Kanunun 41 ve 45. maddeleri gereğince suç tarihi 26.01.2003 olacağından,

suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanunun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında "2002 takvim yılında sahte fatura kullanmak" suçundan açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4,

104/2 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE,

2-) Katılan vekilinin "defter ve belgeleri ibraz etmemek" suçundan verilen beraat kararına yönelik temyizine gelince;

213 sayılı Kanunun 253 ve 254. maddeleri uyarınca defter ve belgeleri muhafaza ve istenildiğinde ibraz etme sorumluluğunun, mükellefe ve/veya vergi sorumlusuna ait olduğu, vekaletname ile devrinin mümkün bulunmadığı, sanığın beyanını da içeren 26.03.2007 tarihli tutanaktan, 2002 yılında kullanmış olduğu gider ve hasılat belgeleri ile tasdiksiz bilgisayar çıktısı şeklinde defteri ibraz etmesine rağmen, tasdikli defterlerini ibraz etmediği,

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 23.11.1999 gün, 11-273/288 sayılı kararı ile süreklilik gösteren Ceza Genel Kurulu ve Dairemiz kararlarında da belirtildiği üzere sanığın, mükellefiyete konu kamyonun kendisine ait olmayıp, eniştesi ...'e ait olduğunu, onun isteği üzerine,adına mükellefiyet tesis ettirilmesine izin verdiğini, defter ve belgelerin muhasebecide olduğunu, tebligatı alınca muhasebeciyle ve ...'le görüştüğünü, ancak bulunamadığı için defterleri ibraz edemediğini belirterek ibrazdan kaçınmış olması nedeniyle, suçun tüm unsurları itibariyle oluştuğu gözetilmeden, yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,